بازگشت ترس به شبهای تاریک
ساعت مچیام بوق میزند؛ یعنی شب در راه است. غنیمتهای آخر را جمع میکنم و از دریچهای که وارد ساختمان شدم بیرون میخزم، اما دیر شده و تاریکی همهجا را گرفته است. شکارچیان شب بیرون آمدهاند. سه موجود مرگبار در نزدیکیاند و تنها پناهگاه امنم همان اتاق قفلشده است. دوازده ساعت درون بازی را در آنجا منتظر میمانم تا خورشید طلوع کند؛ جایی که دوباره شکارچی میشوم، نه طعمه. این همان حس ناب و دلهرهآوری است که Dying Light: The Beast دوباره به مجموعه بازگردانده است؛ حسی که در نسخهی دوم، Stay Human، تا حدی از دست رفته بود.
داستان انتقام و بازگشت قهرمان
این نسخه سومین اثر مستقل از استودیو Techland است و دنبالهای بر نسخهی اصلی سال ۲۰۱۵ محسوب میشود. داستان در سال ۲۰۳۶ جریان دارد و کایل کرین، قهرمان محبوب نسخه اول، برای انتقام از مردی به نام Baron بازمیگردد؛ کسی که او را سیزده سال اسیر و رویش آزمایش کرده بود.
هرچند داستان کلیشهای است، اما بهترین روایت در کل مجموعه به شمار میرود. حضور شخصیتهای فرعی مانند اولیویا، لیدیا و مکس عمق بیشتری به روایت بخشیدهاند. اجرای صدای «راجر اسمیت» نیز کاری کرده تا کرین، با تمام جنون و خشمش، شخصیتی باورپذیر باشد.
اکشن خونین و هیجانانگیز
مانند سری فیلمهای John Wick، بازیکنان برای داستان اینجا نیستند، بلکه به دنبال اکشن هستند — و بازی دقیقاً همین را ارائه میدهد. مبارزات خشونتبارتر و رضایتبخشتر از همیشهاند. هر ضربه به سر زامبیها حس وزن و شدت دارد و خون روی صفحه میپاشد.
بازی مجموعهای گسترده از سلاحها ارائه میدهد: چاقو، شمشیر، بیل، چماق و حتی سلاحهای دوربرد مثل تفنگ و کمان. با جمعآوری طرحها (Blueprints) میتوان این سلاحها را ارتقا داد تا مثلاً صدمات آتش یا برق وارد کنند. البته، چیزی جای یک لگد پرقدرت از ارتفاع را نمیگیرد!
فعال شدن هیولای درون
آزمایشهای روی کرین، او را به موجودی نیمهانسان و نیمههیولا تبدیل کردهاند. در مبارزات، زمانی که نوار مخصوص Beast Mode پر میشود، میتواند با قدرتی غیرانسانی دشمنان را نابود کند. ابتدا کنترلش ممکن نیست، اما بعدها بازیکن میتواند این حالت را آزادانه فعال کند. در این حالت، کرین مانند حیوانی وحشی دشمنان را تکهتکه میکند و تماشای آن به طرز عجیبی لذتبخش است.
از دیگر تواناییهای این حالت میتوان به ضربهی زمین کوبندهی قدرتمند اشاره کرد که هر چیزی را در اطراف نابود میکند.
نبرد با هیولاهای جهشیافته
یکی از ویژگیهای جدید بازی، نبرد با باسهای ویژهای به نام Chimera است. هر کدام قدرتها و رفتار خاص خود را دارند. پس از شکستشان، کرین با تزریق خون آنها در بدنش، تواناییهای جدیدی کسب میکند. این باسها بعدها به صورت تصادفی در دنیای بازی ظاهر میشوند و سطح چالش را بالا میبرند.
البته سیستم جریمه پس از مرگ کمی آزاردهنده است. از دست دادن منابع پس از شکست، مخصوصاً در نبردهای داستانی، ممکن است بازیکن را مجبور کند ساعتها برای بازیابی منابع وقت صرف کند.
جهان کوچکتر اما زندهتر
نقشهی Castor Woods در مقایسه با Harran و The City کوچکتر است، اما حس یک شهر اروپایی قدیمی را منتقل میکند. پارکور هنوز یکی از بهترین بخشهای بازی است و حرکت روی پشتبامها بهشدت لذتبخش است. نبود سیستم Fast Travel بیدلیل نیست — چون جابهجایی خودش سرگرمی است.
در عوض، بخش پلتفرمینگ گاهی دچار مشکل میشود و پرشها همیشه دقیق نیستند. وسایل نقلیه نیز برخلاف نسخهی The Following، فقط برای جابهجایی طراحی شدهاند و قابل ارتقا نیستند، اما حس له کردن زامبیها زیر چرخها هنوز جذاب است.
چرخهی شب و روز
چرخهی شب و روز همیشه بخش اصلی Dying Light بوده است. در طول روز شکارچی هستید، اما شب دشمنان قویتر ظاهر میشوند و شکار تبدیل به شکارشده میشود. این چرخه در The Beast شدت بیشتری دارد. شبها ترسناک و کشندهاند و اغلب بازیکنان ترجیح میدهند در پناهگاهها تا صبح بخوابند. با این حال، اگر با مخفیکاری پیش بروید، شبها تجربهای پرتنش و پاداشدهنده خواهند بود.
صدا، موسیقی و جو بازی
بار دیگر Olivier Deriviere با موسیقی خود فضای بازی را زنده کرده است. از قطعات پرضرب و اضطرابآور گرفته تا لحظات آرام و اندوهگین، موسیقی کاملاً با حس هر موقعیت همخوانی دارد و تنش موجود در شبهای تاریک را دوچندان میکند.
جمعبندی
استودیو Techland پس از بیش از یک دهه تجربه، اکنون فرمول جهانباز و زامبیمحور خود را به کمال رسانده است. Dying Light: The Beast ترکیبی از تمام نقاط قوت مجموعه است؛ ترس نسخه اول، اکشن شدید Stay Human و وسایل نقلیه The Following.
نقشهی جمعوجورتر Castor Woods باعث تمرکز بهتر روی نقاط قوت بازی شده است؛ از پارکور نرم و دقیق گرفته تا نبردهای خونین و چرخهی شب واقعاً دلهرهآور. هرچند داستان قابلپیشبینی است، اما بازگشت کرین و حس کلاسیک Dying Light تجربهای لذتبخش و پرآدرنالین خلق کرده است.
اطلاعات بازی
- ژانر: اکشن، بقا، ترسناک (Horror Survival)
- پلتفرمها: PlayStation 5، Xbox Series X/S، PC
- توسعهدهنده: Techland
- ناشر: Techland Publishing
نقد و بررسی
Dying Light: The Beast
Dying Light: The Beast بازگشتی درخشان برای مجموعه است. گیمپلی خشن، پارکور دقیق و چرخهی شب ترسناک از ویژگیهای برجسته آن هستند. داستان ساده اما مؤثر است و بازگشت کایل کرین برای هواداران نوستالژیک خواهد بود. مبارزات خونبار و حالت Beast Mode حس قدرت واقعی را منتقل میکنند. نقشهی کوچکتر اما پرجزئیات Castor Woods تجربهای متمرکزتر ارائه میدهد. صداگذاری و موسیقی Olivier Deriviere تنش بازی را دوچندان کردهاند. در مجموع، The Beast ترکیبی از بهترین عناصر نسخههای قبلی و گامی بزرگ به جلوست
مثبت
- مبارزاتی خشن، لذتبخش و فوقالعاده روان
- نقشهی فشردهی Castor Woods باعث درخشش گیمپلی شده است
- شب دوباره بهطرز وحشتناکی ترسناک است
- طراحی صدای بازی در بالاترین سطح قرار دارد
منفی
- پایه و طرح داستانی بازی کلیشهای است
- چرخهی شب گاهی کمی نامتعادل به نظر میرسد
